Eintrag · Mittellateinisches Wb.
finalitas f.
finalitas, -atis f. finis, pars ultima – Ende, Schluss: 1 gramm.: a de syllaba ultima verbi: MLWAldh. ad Acirc. 133 p. 185,9 haec nomina (e. g. Geta) ... protulimus ... ad ostendendam primae declinationis in ablativo -emfinalitatem, ubi semper ‘a’ producitur. b de parte ultima sententiae, versus sim.: MLWHincm. epist. 141 p. 108,17 de -efinalitate hymni ..., in qua dicitur: ‘eqs.’ MLWConr. Mur. summ. p. 50,9sqq. de -efinalitate clausularum seu distinctionum: ... si ultra iiii fuerint distinctiones, prosator -esfinalitates ordinet, secundum quod sue placuerit rationi. 2 mus. i. q. ultimus sonus (cantus) – Schlusston (des Gesangsstückes): MLWMus. Enchir. 17,27 quomodo ... in -efinalitate positionum a voce principali occupetur vox organalis. 18,7sqq. vox organalis ⌊positionum -em⌋finalitatem (positionem -efinalitate var. l.) eo iure subsequitur, ut subtus tetrardum sonum, in quam vel -sfinalitas particulae devenerit vel qui proximus ipsi -ifinalitati suberit, nec ... valeat ... rite ⌊-emfinalitatem deponere⌋ (-efinalitate deponeret var. l.; sim. app. B I 27sq. MLWGuido Aret. microl. 18,23). MLWConr. Mur. lib. ord. 133 chorus singulis versibus -efinalitate debita respondebit. MLWHier. Mor. mus. 21 p. 157,17 licet ... toni conveniant in -busfinalitatibus. al.Mandrin