Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
fienda n.
4. fienda , -orum n. 1 gener. i. quae fieri necesse est – was zu geschehen hat : Frid. II. Imp. art. ven. 2 p. 168,5 quomodo mansuefaciendus est falco ad standum super manum et ad cetera -a fienda sibi. 2 philos. i. q. posthac nascitura – das künftig Entstehende : Albert. M. sent. 2,4,2 p. 107 a ,1 est Verbum ars et ratio -orum fiendorum ( sim. summ. theol. I 7,30,2 p. 230,66 est ars universalis, plena rationibus omnium f actorum vel -orum fiendorum ... viventibus in ipsa). summ. theol. I 13,55,2,3 capit. cuius idea sit causa, utrum scilicet f actorum vel -orum fiendorum tantum vel etiam possi…