Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
fide(i)commissarius m.
fide(i)commissarius (fidei commissarius, -onm-), -i m. 1 adi.: a qui ad fideicommissum pertinet – das ‘Fideikommiss’, die Treuhand betreffend : Chart. Wirt. 374 p. 133,2 (a. 1160) idem homo ... in manus prefati comitis fidei-a fideicommissaria conditione interposita idem predium dedit. 1695 bona concessimus Crafftoni ... et Alberchto ... nomine feudi hac interposita pactione, quod ipsi eadem bona iam dicto cenobio fidei-o fideicommissario (fidec-e fidecommissarie cod. ) nomine fideliter conservabunt eqs. b qui ad exsecutionem fideicommissi, testamenti ordinatus est, fiduciarius – mit der Volls…