Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
festinus
festinus , -a, -um. 1 de tempore sim.: a celer, properans – schnell, eilend : Willib. Bonif. 6 p. 27,27 -us festinus ... summum oboedientiae gradum implere temptavit Bonifatius. Walth. Spir. Christoph. II 4,90 quę (Iudith) cartallum -a festina suum cervice (sc. Holofernis) recisa ... domum victrix reditura gravavit. Gerh. August. Udalr. 1,12 l. 133 -is festinis ... legatis missis tota remigia et vada fluminum observare praecepit rex . Albert. M. animal. 5,36 crementum ... ovorum piscium, ex quibus generantur mares, est -um festinum propter calorem ... maiorem. saepe. de spatio temporis i. q. b…