Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
fermentatum subst. n.
subst. fermentatum , -i n. panis fermentatus – gesäuertes Brot : 1 in univ.: Ekkeh. IV. bened. II 15 hoc -um fermentatum (gloss.: levatum fermento) faciat benedictio gratum. 2 de eucharistia: Gunth. Par. hist. 8,58 quod (sc. eucharistiam) illi (Graeci) in -o fermentato (fem- fementatum var. l. ) facere solent. Annal. Reichersb. a. 957 Michaelem patriarcham ... excommunicationis gladio percussit Leo papa propter immolationem de -o fermentato . Albert. M. sent. 4,12,8 p. 305 b ,30 quaeritur, an debeat fieri consecratio in azymo vel -o fermentato . Chron. Erf. min. p. 629,30 de -o fermentato conf…