feodarius

^*feodarius (feud-), -a, -um.(^*feodum)1 adi.: a beneficiarius, ad beneficium spectans – Lehn(s)-, dem Lehnsrecht entsprechend: MLWActa imp. Böhmer 281 (a. 1220) feuda ... feu-ofeudario nomine detinere. b in beneficio consistens – in einem Lehen bestehend: MLWChart. civ. Spir. 75 (a. 1249) feodum ... Peregrino ... et suis heredibus ... concessi hereditate -afeodaria perpetuo possidendum. c in beneficium datus, iure feodali q. d. possessus – zu Lehen gegeben, in Lehnsbesitz (befindlich): MLWChart. ord. Teut. (Hass.) 276 p. 207,34 (a. 1272) renunciaverunt (sc. miles et uxor eius) omni iuri, quod habebant in bonis ... tam proprietariis quam -isfeodariis. 2 subst. masc. i. q. homo beneficio instructus, vassallus – Lehnsnehmer, -träger, Vasall: MLWChart. Altenburg. 102 p. 81,34 (a. 1222) mansos ... -isfeodariis resignantibus ius feodii, quod habebant in eis, ... ęcclesię ... contulimus. MLWChart. Walkenr. 356 feu-ifeudarii nostri omnes, cuiuscumque fuerunt condicionis. MLWChart. Turic. 1354 p. 68,3 nisi forte filii aut tales heredes superstites fuerint per mortem -orumfeodariorum, quibus eqs. (postea: feodatariorum).Leithe-Jasper