Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
fellera f.
* fellera (sile-), -ae f. (fel, cf. frangoc. vet. feliere; v. Tobler-Lommatzsch, Afrz. Wb. III. p. 1693; G. Tilander, Cynegetica IX. 1963. p. 250sq. s. v. filera) de morbo accipitrum fere i. q. morbus superfluitate fellis effectus – etwa: durch einen Überfluß an Galle verursachte Krankheit : Albert. M . animal. 23,80 est ... quedam gutta, quae si-a silera a nonnullis vocatur, quae ... quasi veneni naturam habet eqs. (cf. K . F . Kitchell, Albertus Magnus on Animals . 1999 . II . p . 1599 adn . 216) . 23,94 contra infirmitatem ... asturis, quae -a fellera vocatur et est idem quod corrupti humor…