Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
fêhen1 sw. v.
sw. v., mhd. vêhen; ae. fágian. — Graff III, 426 f.
feh-: 3. sg. -it Gl 2,774,40; ke-: part. prt. nom. sg. f. -tiu Nc 742,1 [78,4] (-fê-); ge-: nom. sg. f. -ta 748,23 [87,13] (-fê-); dat. sg. m. -temo 741,29 [77,20] (-fê-). 770,29 [118,11]. — gi-veh-: part. prt. gen. sg. n. -tes Gl 2,443,5; ge-: part. prt. -et Nb 91,3 [101,10] (-u-).
etw. bunt machen, schmücken: 1) eigentlich, im Part. Praet.: a) schön gefärbt, geschmückt: maht tu geuehet uuerden . nah tien bluomon? an vernis floribus ipse distingueris? Nb 91,3 [101,10]. tiu corona . diu mit indisken bluomon gefehet ist . diu glanzta sih sertum, quod ardet ... floribus nise montis indici redimitur Nc 770,29 [118,11]; — spez.: bunt bestickt, gewirkt: givehtes [(Agnes) ridetque ... inlusa] pictae [vestis inania, Prud., P. Agn. (XIV) 105] Gl 2,443,5; b) bunt gesprenkelt, gefleckt: er (Jupiter) saz aber an einemo bizucche . uzer fauuenfederon geuuebemo . unde gefehtemo insidebat autem ex pavonum pennis intertextae oculataeque pallae Nc 741,29 [77,20]; ferner: 742,1 [78,4] (variare). 748,23 [87,13] (varius). 2) übertragen:
refl.: sich verschieden zeigen, variieren, auf den Inhalt von Aussagen bezogen: fehit sich [sic] variat [narrantis opus (des Lucas, vgl. Acta 9,7 u. 22,9), Ar. II,981] Gl 2,774,40.