Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
favorabiliter adv.
adv. favorabiliter . 1 aeque, probe – in löblicher, billiger Weise : Aldh. virg. I 60 p. 321,5 virginitatis gloriam rethoricis relatibus -r favorabiliter venerari nitebar. Godesc. Saxo theol. 9 p. 208,20 ecclesia ... cum veraciter et -r favorabiliter tum satis auctorabiliter laetissima canat de filio Dei: ‘eqs.’ Catal. cod. Conr. Schir. (MGScript. XVII p. 624,15) ut non solum toti provincie, sed et cunctis principibus -issime favorabilissime complaceret abbas . al. 2 propenso animo, benigne, benevole – wohlwollend, bereitwillig, gütig, gern : Regino chron. a. 869 p. 98,11 Carolus ... ab ... ep…