Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
favillo
favillo , -avi, -atum, -are. 1 intrans. i. q. ardere, (de)flagrare – glühen, brennen, lodern : Audrad. carm. 3,2,300 mons igneus ille (i. rogus) vorax fumo densusque -ans favillans Antiochiae fines ... turbat. Cosmas chron. 3,36 p. 207,25 Ceres vestra -at favillat , lares vestri usque ad nubila fumigant, Vulcanus tota terre in superficie furit. 2 trans. i. q. comburere, in favillam redigere – nieder-, verbrennen, zu Asche machen : Theod. Amorb. Bened. I 7 monasterium ... remansit illaesum, quando cetera omnia hostile -vit favillavit incendium. Dudo hist. 1,4 (ed. Lair) Dionysii monasterium Vul…