Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
fanaticus
fanaticus (pha-), -a, -um. nom. pl. m. -e: MLW p. 80, 2. 1 (a daemone, diabolo) correptus, furiosus – (von einem Dämon, vom Teufel) besessen, rasend : Aldh. virg. I 25 -ae fanaticae lustrationis spurcalia. Rud. Trud. gest. 3,13 milites ... pro ph-a phanatica (prophanatica ed. ) presumptione frequentabant ingressum et egressum monasterii. usu subst.: Amarc. serm. 2,67 gravatus erat serpens (sc. in paradiso) nec, quid loqueretur, possessus norat veluti -us fanaticus omnis. Chart. archiep. Magd. 193 p. 250,30 ph-i phanatici ... illorum (crudelissimorum gentilium) ... feriis indictis: ‘capita’, in…