Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
famosus
famosus , -a, -um. usu subst.: MLW p. 76, 10 . al . 1 gener.: a in bonam partem: α (prae)clarus, celeber, illustris – berühmt, prächtig, vornehm (de natu vel statu: MLW MLW l. 57. 58 . persaepe) : Inscr. Germ. XXVII,1 (c. 800) praesulis hic tegitur -i famosi cespite corpus. Otto Frising. gest. 2,2 p. 103,16 duae ... -ae famosae familiae ... fuere, una Heinricorum ..., alia Gwelforum. Theod. Cerv. chirurg. 2,1 p. 144 H cum multos in diversis regionibus probos et -os famosos medicos viderim. Hugo Trimb. sols. 7,18 p. 281,12 magister quidam Parisius -ior famosior clericis omnibus. persaepe . de r…