Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
fâhanto adv. part. prs.
adv. part. prs. — Graff III,388 s. v. fahan.
fah-endo: Nb 262,23 [283,17]. NpNpw 16,14; -indo: Npgl 34,4.
in eine bestimmte Richtung gehend, sich wendend (vgl. auch fâhan II): 1) sich einer Sache zuwendend, mit Präp. zi + Dat. d. Sache: ze demo bezeren fahendo . habest tu dih selbo geheret melioribus animum conformaveris Nb 262,23 [283,17]. 2) sich innerlich wegwendend, mit pronom. Adv. thâraba: iro buch uuard irfullet dinero tougeni . dia sie lirneton ex libris prophetarum . daraba fahendo . sa sateton sie sih unsubri NpNpw 16,14. 3) jmdm. vorausgehend, vorangehend, mit Präp. furi + Akk. d. Pers.: also Petro Christus chad ... precedendo satanas es (fure mih fahindo . pist du satanas) . seqvendo discipvlvs eris (mir nahkando uuirdisto min scuolare) Npgl 34,4 (Npw fure farende); vgl. furifâhan 3.
Vgl. ana-, zuofâhanto.