Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
fabularis
fabularis , -e. 1 adi. i. qui e fabula notus est, fabulosus – aus einer Fabel bekannt, der Fabel zugehörig : Rather. oct. pasch. 3,95 ego illum (fluvium malignae operationis) turbare agni illius exemplo -is fabularis accusor: eqs. Hugo Trimb. sols. epil. 72 numquam ... satis est tutum iudicare de rebus incognitis; unde -e fabulare vel apocryphum exemplum caute predicetur: eqs. 2 subst. neutr. plur. i. q. fabulae, mythi – Mythen, Märchen : Albert. M . metaph. 2,1,11 p. 102,66 ‘in’ ... legibus ‘-a fabularia ( p. 995 a ,4 τὰ μυθώδη) et puerilia’ quaedam de poenis et praemiis conficta ‘magis quide…