Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
exterminator m.
exterminator , -oris m. usu attrib. : l. 56 . qui perdit, percussor — Vernichter (loci spectant ad Vulg. exod. 12,22sqq. praeter l. 63. 65 . ): 1 de anim.: a de diabolo: Beda temp. rat. 59,16 comedentes agni ... carnem sanguinemque illius ad repellendum -em exterminatorem nostris postibus aspergentes. 63,52 spiritalem ... -em exterminatorem . Amalar. off. 1,27,29 signo crucis ... signamur, ut, quando -r exterminator illud signum viderit in frontibus nostris, pertranseat domus nostras. Vita Godefr. Cap. I 3 p. 517,8 vereamur ..., ne ... antiquus noster adversarius vineam hanc ... exterminet; qu…