Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
exsultatio f.
exsultatio (exu-, -cio) , -onis f. script. gen. sg. exulteronis: p. 1722, 6 . 1 proprie de motu animalium (volatilium) i. q. actio trittilandi, effervescendi — das (Herum-)Schwirren : Rud. Trud. gest. 7,4 usque ad effusionem sanguinis ... mordentium malarum culicum importuna nimis exu-o (infestatio var. l. ). 2 translate: a iubilatio, laetitia — (sich laut äußernde) Freude, Frohlocken, Jubel : α in univ.: Liber diurn. 60 p. 50,14 fletus ac gemitus in exu-e convertere. Chart. Tirol. 1019 (epist. papae) quod ecclesia ... dictam militiam ... cum exu-e recipiat. Albert. M. bon. 375 p. 205,1 -o exs…