Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
exsultanter adv.
adv. exsultanter . laete, gaudenter — munter, fröhlich, freudig : Transl. Callisti 10 ( MGScript. XV p. 422,25; s. IX. 2 ) ut ... filius ... omni molestia corporali subducta firmis gressibus integris exu-r incederet. Berth. chron. B a. 1077 p. 313,1 industriae ... quemlibet ... fidei defensorem fortiter et exu-r in Christo insistere non pigeat. Gesta Ern. duc. I 4,1 l. 23 ad hec illi (mercatores) exu-r ‘salvum’, inquiunt, ‘te perducemus, quo volueris’. secure, hilariter — sorglos, heiter : Berth. chron. B a. 1077 p. 308,1 gratias agens in manus Dei ... spiritum suum exu-r commendavit imperatri…