Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
exepiscopus m.
* exepiscopus , -i m. qui episcopus fuit, episcopus depositus — gewesener, abgesetzter Bischof : Epist. Bonif. 77 p. 160,29 (epist. papae) sacrilegi illi et contumaces Aldebertus et Godalsacius et Clemens -i exepiscopi (episcopi p. corr. m. al. ). Nicol. I. epist. 87 p. 452, 5 Gregorius -us exepiscopus Syracusorum. Bernold. Const. chron. a. 1085 p. 452,6 sententia anathematis ... promulgata est in ... Iohannem Portuensem -um exepiscopum . saepe. c. sensu maledictionis, convicii: Epist. Hann. 17 p. 39,23 unanimiter dictum est ... usque ad -i exepiscopi et lupi inhonesta vocabula moderationem ap…