Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
exenteratio f.
* exenteratio (exten-) , -onis f. (exenterare) dilaceratio, evisceratio — das Zerfleischen, Zerlegen, Ausweiden : Albert. M. sacram. 55 p. 39,64 quod in probatica piscina duo fuerunt, scilicet -o exenteratio hostiarum offerendarum ... et aliud curatio infirmorum. eth. II 3,3,3 p. 256 a ,2 sicut gaudet vorax (sc. animal) carnium visa -e exenteratione bovis eqs . de ruptione (intestinorum) i. q. crepatio — das Zerreißen, Platzen : Petr. Dam. epist. 98 p. 91,2 etiam si duorum vel trium sit annorum in clero puerulus, quinque sibi libras vini et quattuor panis, ut non ad vomitum, sed ad exten-em (t…