Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
exaudibiliter adv.
adv. exaudibiliter . 1 pass. i. q. modo ad exauditionem impetrandam efficaci, exauditione digno — in Erhörung gewinnender, verdienender Weise : Rather. Metr. 8,358 tanto eam (reginam caeli) -ius, quanto verecundius supplicabas. 13,621 -r exaudibiliter ... psalmistae verbis clamare: ‘eqs.’ Dipl. Heinr. IV . 442 p. 594,9 dux ... noster fidelis compater -r exaudibiliter in Christo fieri postulavit et ..., quod eius filiam sacro fonte levavimus, amicabiliter impetravit ( inde Const. imp. I 102 p. 152,30 [dipl. Heinr. V.]). 2 act. i. q. prone — in geneigter Weise : Dipl. Conr. II . 67 ut ... fideli…