Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
exarchus m.
exarchus (he-, exha-, exer-, -rgus, -rtus, -cus, -hius) , -i m. ( ἔξαρχος ) praefectus, gubernator — Befehlshaber, Vorsteher, Leiter, ‘Exarch’ (de re v. LexMA. IV. p. 151sqq. et LThK. 3 III. p. 1086sq.): 1 strictius de summo magistratu imperatoris Constantinopolitani Italiae provincias suo imperio regente et administrante: Paul. Diac. Lang. 4,8 Romanus patricius et exh-us (exharcus, -tus, -cus, -us exarchus var. l. ) Ravennae Romam properavit. Conc. Karol. A 47 p. 586,26 Histria ... Smaragdo h-o resistente a Longobardis capi non poterat, sed ad iura Graecorum tenebatur eqs. Theod. Amorb. Mart.…