Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
eventilo
eventilo , -avi, -atum , -are eventilare . 1 proprie: a flabellando depellere — wegfächeln, -schlagen : Sigeb. Gembl. chron. a. 552 asserens (sc. puer in fornace proiectus) quod mulier, quae in ... aecclesia puerum tenens depicta erat, pallio suo flammas ignis a se -asset. b pastinare, effodere — auflockern, umgraben : Vitae patr. Iur. 23 imbres non solum -tam eventilatam culturis asportant in torrentibus terram, sed ipsam etiam incultam ac rigidam. 163 cum ... fratres ... ferrum ... prunis -tis eventilatis (ventilatis var . l .) inquirerent eqs . c excitare — aufscheuchen : Vitae patr. Iur. 5…