Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
euuist st. m.
st. m., nhd. dial. schweiz. äugst, äust Schweiz. Id. 1,154. 578; vgl. ae. eowestre (Bosw.-T. eó-); got. awistr. — Graff I, 505.
auu-ist: nom. sg. Gl 1,72,27 (Pa); au-: nom. pl. -]a ebda. (K). — æuuiste: dat. sg. I 41,4; euuist: nom. sg. Gl 2,27,4. T 133,13; dat. sg. -]e Gl 2,713,36. T 133,13; acc. sg. -] Gl 2,771,12 (nach Thoma, Beitr. (Halle) 85,239). T 133,6; nom. pl. -]a Gl 1,273,67 (Jb-Rd); acc. pl. -]a 2,311,10 (Rb); euust: acc. sg. 16,7 (Florenz XVI, 5, 13. Jh.).
ovvist: nom. sg. Gl 3,448,56 (cgm 5248,2, 9. Jh.; ovv-, jedoch nach Steinm. z. St. zweifelhaft); acc. sg. 2,286,55 (M); uouuist: dass. 713,38 (Paris 9344, Echternach 11. Jh.; uo- „raumeigene Diphthongierung“, Bruch, Gloss. Ept. S. 143).
Verschrieben: auste: nom. pl. Gl 1,72,27 (Ra); ouste: nom. sg. 3,476,43 (-e nach d. Lemma ovile? Hs. o| uste). Ob ouues: (nom. sg.) Gl 3,6,44 (Voc.) hierher gehört, ist nach Steinm. z. St. „recht zweifelhaft“.
Schafhürde, -stall: a) eigentl.: auuist scafhus caulae ovile Gl 1,72,27. euuista [nec est tempus ut reducantur ad] caulas [greges, Gen. 29,7] 273,67. mandras caulas ł euust [zu: (lupi) qui lustrare solent mandras et saepta bidentum, Aldh., De virg. 993] 2,16,7. caulę dicuntur proprie stationes ouium iđ euuist [zu: transferor ad niveas Petri, sine turbine, caulas, et fruor optati iam statione soli, Ar., Ep. ad Vig. 11] 27,4 (vgl. u. Gl 2,771,12). euuiste [ac veluti pleno lupus insidiatus] ovili [quom fremit ad caulas, Verg., A. IX, 59] 713,36. uouuist [quom fremit (sc. lupus) ad] caulas [ebda. 60] 38. ovvist ovile ł caula ł mandra 3,448,56. ouste ł scafostal ovile 476,43. thie thar in ni get thurah duri in then euuist thero scapho ... ther ist thiob inti scaheri qui non intrat per ostium in ovile ovium ... ille fur est et latro T 133,6; b) bildl.: für die Gemeinschaft der Gläubigen, für die Kirche: ovuist [sed est alius lupus ..., qui] caulas [fidelium insidians circuit, Greg., Hom. I, 14 p. 1486] Gl 2,286,55. 311,10. in dhes (Christi) æuuiste sitzit pardus mit gheizssinu in cuius ovili pardus cum haedo accubat permixtim I 41,4. inti anderiu scaf haben, thiu ni sint fon thesemo euuiste et alias oves habeo, quae non sunt ex hoc ovile T 133,13. inti ist thanne ein euuist inti ein hirti et fiet unum ovile et unus pastor ebda.; — für die Klostergemeinschaft, das Kloster: die (sc. die Sarabaiten leben) zuuiske edo driske edo keuuisso einluzze ano hirti nalles truhtinlihem vzzan iro pilohhaneem evvistun qui bini aut terni aut certe singuli sine pastore non dominicis sed suis inclusi ovilibus S 197,5; — für den Aufenthaltsort der Seligen: euuist [transferor ad niveas Petri, sine turbine,] caulas [, et fruor optati iam statione soli, Ar., Ep. ad Vig. 11] Gl 2,771,12 (vgl. o. Gl 2,27,4).
Vgl. Palander, Tiern. S. 125.