Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
etymologicus
etymologicus , -a, -um . ( ἐτυμολογικός ) 1 usu originario i. q. ad etymologiam pertinens — die (etymologische) Her-, Ableitung betreffend (usu subst ) : Alleg. sapient. 1 p. 468 a ,25 artis origo est caput corvi sine alis volantis ...; intellige ergo -a etymologica , nam est eqs. 2 per confusionem i. q. αἰτιολογικός , ad inquisitionem causarum spectans — die Erforschung der Ursache betreffend ( cf. l. 45): Albert. M. summ. theol. I 1,5,4 p. 22,64 historicus et -us etymologicus (sc. modus) et anagogicus sub litterali sensu comprehenduntur, secundum diversitatem ..., quod scilicet historicus re…