Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
etiamtunc
etiamtunc (etiam [eciam] tunc) adv. 1 durative: a (tunc) adhuc, usque tunc — noch (damals), bis damals : Narr. de lite abb. ( MGScript. XIV p. 159,19; c. 1100) hic (monachus) rediens cum baculo pastorali -c etiamtunc se suo subiciebat abbati, donec ... inter eos quiddam subreperet scandali. al. b iam tunc — schon, bereits damals : Poeta Saxo 2,314 Saxones etiam tum signa sequentes regia ... quendam Pheringa vocatum armati petiere locum. Chart. episc. Vratisl. 42 p. 47,3 Milegius ... pro anno proximo precedente consecracionem nostram ad huc sede vacante ... ponderaverit ... x . marcas et tres s…