Eintrag · Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke)
ertrinke stv.
1. trinke. er wart des scônen wîbes alsô vrô, daʒ er mêre ertranch dô Judith. 170,4.
2. trinke leer. ein wurm irdranc alli di brunni di dir in der burch wârin. di cisternin wurdin lêri Salomo 108,24. 3. gehe im wasser unter, ertrinke. daʒ guot ist virsunchen, deu werlt alleu irtrunchen Diemer 13,21. ertrenken Iw. 139. sîn swimmende fröude ertranc a. Heinr. 150. ir schimph ertranc in riwen furt Parz. 114,4.