erigo

erigo -rexi, -rectum, -ere erhöhen (die Tonhöhe betreffend), (melodisch) nach oben führen, nach oben bewegen — to raise (with respect to pitch), to move upward (melodically) [syn.: acuere; opp.: cadere, deponere, deprimere, deflectere, gravare, inclinare, inflectere] [s.V] LmLMart. Cap. 9, 958: εὐϑεῖα est, quae a gravi in acumen erigitur. [s.VII] LmLIsid. etym. 1, 18, 2: Acutus accentus dictus, quod acuat et erigat syllabam, gravis, quod deprimat et deponat. [s.IX-XII] LmLGloss. Boeth. mus. 1, 8, 41, 2. LmLGloss. Boeth. mus. 1, 13, 15. [s.IX] LmLRemig. Aut. 504, 12. LmLRemig. Aut. 511, 12. LmLAurelian. 10, 2: Autentus protus plures habet varietates. Denique introituum varietates in semet continet tres, quarum prima haec est: Ant. „Gaudete in Domino semper“. Ad cuius initium directe finis versiculi redundat et aequatur ei nec erigitur sursum graviter neque deponitur deorsum. al. LmLMus. ench. 9, 26: Sed alias simplici arsi et thesi vox in commate semel erigitur ac deponitur, alias sepius (inde LmLInch. Uchub. 25: erigitur ac gravatur). LmLScol. ench. 1, 196. LmLInch. Uchub. 420: Cum tercia mutatione per bisdiapason vocem erigis. LmLComm. br. 56: Sequitur modulatio psalmi erecta in deuterum superiorem. LmLComm. br. 59. LmLHucbald. 18: Est ergo tonus, cum vox ab alio seu gravi seu acuto sono modico deflectitur aut erigitur invervallo (inde LmLPs.-Mur. interv. p. 309b). [s.XII] LmLGuido Aug. 183: Illi enim sunt autenti, qui altius eriguntur. Illi vero plagales, qui posterius inflectuntur. LmLGuido Aug. 267: Quelibet enim mediarum (sc. vocum) duplicem habet vim, quia ad voces altrinsecus positas habet habitudinem ad inferiorem se inclinans[] et ad superiorem se erigens (inde LmLMus. man. 46, 7). [s.XIII] LmLMus. man. 43, 5. LmLMus. man. 51, 21: Quod si finierit (sc. cantus) in ⋅G⋅, quartam tenes manieram, scilicet septimum vel octavum tonum, qui per tonum cadunt et per tonum eriguntur. LmLAnon. Emmeram. 1 p. 180, 32. [s.XIV] LmLRob. Handlo p. 84, 4: Ponuntur enim iste longe erecte ad differenciam longarum precedentium, que sunt recte. Et vocantur erecte, quia ubicunque inveniuntur, per semitonium eriguntur (sim. LmLIoh. Hanb. sum. 7 p. 220, 13). LmLRob. Handlo p. 86, 2 (sim. LmLIoh. Hanb. sum. 10 p. 236, 22). LmLComm. Boeth. II p. 186, 9. LmLCompil. Lond. p. 78: Sciendum, quod ubicumque longae erectae inveniuntur, per solum semitonum eriguntur et nunquam plicari possunt.