Eintrag · Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke)
erbouwe
1. mache zu ackerland, baue an. daʒ wüeste lant erbûwen wart Parz. 222,12. mirst niht bekant daʒ weder waʒʒer oder lant inre drîʒec mîle erbûwen sî, wan ein hûs lît hie bî (spätere hschriften erbowet) Parz. 225,21. daʒ ze Gîvers in dem berge ein wîteʒ künicrîche erbûwen wære Gudr. 1128,4.
2. baue ein gebäude.
a. in eigentlichem sinne. sô wol erbouwen burge Nib. 1548. b. v. d. H. daʒ hûs was erbûwen wol Wigal. 4607. wie der turn ist erbûwen (: getruwen) Flore 38. a. eʒ wart nie stat sô vaste und alsô dicke erbouwen (: schouwen) Geo. 16. a. diu kamere was sô starc erbouwen (: gehouwen) Geo. 58. b.
b. in bildlichem sinne. sprechet wol den vrouwen: ir lop ist wol erbouwen MS. 1, 184. b. dâ mohte vil wol der tôt erbûwen sîne strâʒe Bit. 10654.