Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
erbiscrîbo sw. m.
sw. m. — Graff VI, 572.
erbe-scriben: dat. sg. Npgl 54,21.
Erblasser; in christl. Sinne: Stifter des Bundes (mit den Gläubigen): der hereticus unde scismaticus ist . der ist kesceiden fone corpore Christi ... be diu nelosêt er demo testatori (erbescriben).