Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
eneco
eneco , -avi, -atum (-ctum), -are. refl. : l. 69. partic. perf. usu subst. : l. 63. 1 strictius i. q. occidere, interimere, interficere — töten, umbringen : a in univ.: Lex Frison. 5,1 infans ab utero sublatus et -atus a matre. Berth. chron. A a. 1066 p. 201,12 comes ... Conradum ... quatuor militibus -andum enecandum commisit. Eupolemius 2,157 ille (Sother) retracta cuspide frustratum (sc. Iesubeum) fugiente per ilia pilo -at enecat . al . b c. sensu suffocandi: Siseb. Desid. 9 -ctam suffocatamque (sc. Iustam) ... artifex vitiorum peremit. Hrotsv. Sap. 5,10 in craticulam ... assanda ponatur F…