enarmonium

enarmonium -i n. 1. das enharmonische Tongeschlecht 2. Bezeichnung für die große Terz 3. Bezeichnung für das hexachordum naturale — 1. the enharmonic genus 2. term that designates the major third 3. term that designates the hexachordum naturale 1 das enharmonische Tongeschlecht — the enharmonic genus [s.V] LmLMart. Cap. 9, 964: Transitus est alienatio vocis in figuram alteram soni. Fit autem transitus modis quattuor: per genus ab enharmonio aut in chroma aut diatonon. [s.VI] LmLBoeth. mus. 1, 21 p. 212, 25: dicendum de generibus melorum. Sunt autem tria: diatonum, chroma, enarmonium (inde[] LmLTon. Lugd. pr. 11. LmLHier. Mor. 9 p. 44, 8. LmLUgol. Urb. 5, 41, 4). LmLBoeth. mus. 1, 21 p. 213, 1: enarmonium vero optime atque apte coniunctum (inde LmLHier. Mor. 9 p. 44, 11. LmLUgol. Urb. 5, 41, 12). LmLBoeth. mus. 1, 21 p. 213, 14: Enarmonium vero quod est, magis coaptatum est, quod cantatur in omnibus tetrachordis per diesin et diesin et ditonum (inde LmLHier. Mor. 9 p. 44, 27). LmLBoeth. mus. 1, 22 p. 215, 9: dicitur et paranete cum additione vel diatoni vel chromatis vel enarmonii. al. [s.IX-XII] LmLGloss. Boeth. mus. 1, 15, 16b: armonia et enarmonium idem sunt. al. [s.XV] LmLIoh. Cicon. mus. append. 2 p. 396, 8. al. LmLUgol. Urb. 5, 41, 5: Diatonum et diatonicum idem sunt, chroma et chromaticum idem, similiter enarmonium atque enarmonicum sive harmonia et harmonicum idem sunt. al. LmLIoh. Hoth. exc. p. 49. al. 2 Bezeichnung für die große Terz — term that designates the major third [s.IX-X] LmLAlia mus. 41 p. 183: Est namque prima differentia in ⋅o⋅, quae habet duo (sc. loca), primum in se: „Veniet Dominus“, secundum in ⋅i⋅ enarmonio remisso: „Apertis thesauris suis“ (inde LmLAnon. Bernh. 1, 53. LmLAnon. Bernh. 2, 105). al. [s.X-XI] LmLAnon. Bernh. 1, 70. al. LmLOdor. Sen. p. 200: Ante omnia autem cavendum est cantori in praescriptis modorum formulis, ut omnis cantilena aut cum sua differentia incipiat aut epogdoo (id est tono) vel pleno enarmonio (id est duobus tonis) seu diatessaron vel diapente ab ea differat. 3 Bezeichnung für das hexachordum naturale — term that designates the hexachordum naturale [s.XIV] LmLAnon. Ellsworth 5 p. 226, 2: Ut autem precedencium armonieque triplicem ordinem, cromatis, ennarmonii videlicet et dyatonici ortus hic tale monocordum componam triplicem utriusque generis consonanciam dyapason continens ... numeraciones et divisiones causa brevitatis ad Boecium seu ad Iacobum de Montibus, si reperiatur, remitto, scilicet cromatis, quod est ⋅B⋅ rotunda, ennarmonii, quod est cantus naturalis, dyatonici, quod est ⋅B⋅ quadrata, omnium quorum hic patet divisio: (sequitur exemplum). v. semitonium enarmonium