Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
emizzgunga st. f.
st. f., mhd. emzigunge. — Graff I,257.
emizigunga: acc. sg. Gl 2,420,14 (clm 14395, 11. Jh.).
große Anzahl, Ansammlung: [fragore ab omni quem remotum et segregem sprevisse tradunt (von Elias) criminum (Hss. auch civium, hominum)] frequentiam (multitudinem) [casto fruentem Syrtium silentio, Prud., H. ieiun. (VII) 29].