Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
eloco
eloco , -avi, -atum , -are elocare . script. : ae-: l. 29 . elog(o): l. 29. 31 . 1 conducere — dingen : Lex Sal. Merov. 28,1 si quis in furtum aliquem -are elocare (ae-, -gare, locare var. l. ) voluerit (locaverit var. l. ), ut hominem interficiat et praetium ob hoc acciperit. 28,2 si quis in furtum -tus elocatus ( -tum elocatum , -gatum, -atur elocatur var. l. ) accepto praetio hominem occidere voluerit. 2 (ab)locare — verpachten, verleihen : Chart. Altenberg. 58 p. 45,18 (a. 1208) cum ... archiepiscopus silvam ... sub ... census pensione diversis personis consulte et utiliter -ret elocaret .…