elocatio

elocatio (-cio), -onis f.MLWscript.: ę-: MLWl. 18. eloga-: MLWl. 17. 18. 1 actus conducendi, conductio — das Dingen: MLWLex Sal. Merov. 28^tit. de -buselocationibus (-cionibuselocacionibus, elog-bus, locationibus MLWsim. MLWvar. l.) in furtum. 28,3 si ... per tertium hominem -oelocatio (-gacio, ę-o, -eelocatione, locatio MLWvar. l.; MLWLex Sal. Karol. locatio [locutio MLWvar. l.]) ipsa fuerit transmissa. 2 locatio — Verdingung, Verleihung, Vermietung: MLWChart. Sigeb. 34 p. 72,13 (a. 1121) quarum (marcarum) unam (una MLWed.; MLWsc. dat) prepositus de Pleysa pro -eelocatione villicationis, que prius erat in manu abbatis. MLWAlbert. M. Matth. 6,11 p. 208,13 turpe lucrum vocatur, quod quidem lucrum est, sed per turpe factum est lucrum, sicut meretrix -eelocatione corporis vel leno procatione mulieris. Staub