Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
elinguo
elinguo , -avi , -are elinguare . 1 loquela privare, elinguem facere — sprachlos machen : Sigeb. Gembl. Theod. praef. p. 464 (vs.) tu linguans mutos, -ans elinguans atque disertos cordis tange petram. 2 eloqui, edicere, enuntiare — (heraus)sagen, verkünden : Conc. Karol. A 21 p. 187,1 qui (Patripassiani) divinitatem eius (Christi) passibilem ausi sunt -are elinguare . Paulin. Aquil. c. Fel. 2,11 l. 17 dum modo verum Deum verumque Dei filium, modo namque nuncupativum deum et adoptativum filium insaniae furia mancipatus -as elinguas , quid aliud quam quattuor introducere personas festinas? 3,4 i…