Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
elementaliter adv.
adv. * elementaliter . ex elementis, secundum elementa — aus, gemäß den (Grund-)Elementen, (Bestand-)Teilen : Albert. M. herm. 1,2,1 p. 382 a ,46 quod litterata fiat vox signis -r elementaliter compositis ex elementis litterarum. eth. II 2,1,5 p. 157 a ,11 forma rectae rationis prima et communis qualitas est omnium, quae -r elementaliter generant virtutem. metaph. 4,1,3 p. 164,40 generantia substantiam -r elementaliter sicut materia et forma eqs. caus. univ. 1,4,1 p. 411 a ,24 fluere non est -r elementaliter constituere; quod enim -r elementaliter constituitur, componitur ex primis constituent…