Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
einrâtîg adj.
adj., nhd. einrätig; mnd. êinrâdich, mnl. eenradich. — Graff II, 464.
ein-râtig: Grdf. Npgl 40,7.
einstimmig, übereinstimmend: egrediebantur foras et loquebantur in id ipsum . i. uno consilio (Np einstimme, Npw einstimmo).
Abl. einrâtigî.