Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
einnass st. f. oder st. n.
st. f. oder st. n.; Kluge, Stammb.3 § 137 geht von der hdschr. Form einassi aus u. nimmt hier ein altes Suffix -assu ohne n an; nach Wilm., Gr. 2 § 270,5 kann auch urspr. doppeltes n vereinfacht sein; vgl. ae. ánnes f. — Graff I, 331.
einassi: acc. sg. ? Gl 2,342,25 (clm 6325, 9. Jh.).
Gesamtheit: anasprahha in deru einassi saman hruoffit [infertur] illatio [in sanctificatione oblationis, in qua ... ad dei laudem terrestrium creaturarum virtutumque coelestium] universitas provocatur [Is., De off. I, 15,2].