Hauptquelle · Rheinisches Wb.
Eifeler
Eifeler m.: 1. Bewohner der Eifel. RA.: Ene E., de Peərd hät, ene Süəschter (Bewohner der Sürst in Rheinb ), de ene Oss (Ochse) hät, on ene Nedderländer (Kölner Bucht), de nüs hät, sen drei ärm Lögge (Leute) MüEif . Wann de Afeler de Hower robben, essen de Miseler (von der Mosel) Weinsobben Trier . Su stif wie ne E. Dür . — Ene E. steifer, unmanierlicher Mensch Rheinb ; en E. Dröscher May-Kottenh . — 2. zur E. gehörig. RA.: Holzäppel sen Eifeler Weintrauwe Aden-Boslar. Wer elo on elei on ela nit kann, de kann kei Eiflisch Mädche han Ahr. Das es e Efelersch Pudder grob heraus alles sagend Saarb…