Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
eidburt st. f.
st. f. — Graff III, 163.
eid-burti: gen. sg. T 4,15.
Eid, Schwur: zi gihugenne sinero heilagun giuuiznessi, thero eidburti thie her suor zi Abrahame memorari testamenti sui sancti, iusiurandum quod iuravit ad Abraham patrem nostrum.
Vgl. Gutmacher, Beitr. 39,3.