Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
egisgrîmolt st. m.
st. m.; vgl. ae. egisgrima. — Graff I, 104.
egis-grimolt: nom. sg. Gl 4,178,27 (Berl. Lat. fol. 735, Marienfeld, Westf., 13. Jh.).
‘Träger der Schreckensmaske’ (Schlangenhelm?), vgl. Plassmann, Beitr. (Halle) 82 (Sonderbd.) S. 96, ein Dämon: larua flathe (von Steinm. hdschr. aus slathe korr.) egisgrimolt demon (dies übergeschr.); vgl. egisgrima larvula Sweet, OET 73,1168 = CGL V, 368,31 (Erf. Gl.).