Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
duplatio f.
duplatio (dupp-, -cio) , -onis f. duplicatio — Verdoppelung : Leg. Wisig. 8,1,5 si dominus pro rei -cione duplacione noluerit satisfacere eqs. (de satisfactione per rem dupliciter reddendam) . Anon. algor. Salem. p. 3,3 huius disciplinae non plures quam vii habentur species: additio, subtractio, dupp-o, dimidiatio eqs. Albert. M. metaph. 5,3,1 p. 259,5 cum angulus sit terminus continui expansi, si tolli intelligatur per -em duplationem recti anguli, remanet continuum expansum infinitum. 10,2,7 p. 450,37 si concedatur, quod ‘ -o duplatio ( p. 1056 b ,7 τὸ διπλάσιον ) est multiplicatio’ eqs. v. …