Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
duodecimus
duodecimus , -a, -um . decimus secundus — zwölfte(r ) : 1 gener.: a in univ.: Arbeo Emm. 24 p. 60,15 ad villam publicam nuncupantem Aschaim, distantem miliario fere -o duodecimo . Walahfr. carm. 89,3,14 undecimus (sc. annus) potuit longis distendier horis, ille -us duodecimus sed minuit numerum. Gerh. August. Udalr. 1,9 l. 192 in undecimo (sc. fundamento positum est) iacinctum ..., in -o duodecimo ametistum eqs. Berth. chron. B a. 1076 p. 246,9 ‘Eleutherius a beato Petro’ papa ‘ xii. in decretis suis ... testatur: eqs. ’ al. adde: Benzo ad Heinr. IV . 3,1 p. 270,4 o boni defensores, cur non ac…