Eintrag · Etymologisches Wb. des Ahd. (EWA)
dunwengi
und in Gl. seit dem 8./9. Jh.:
‚Schläfe, tempus‘
〈Var.: duni-, duna-, dunne-, tuni-, tin(n)e-
(s. u.); -wangi, -wenga (pl.), -wende (pl., 12./
13. Jh.); teniuuana (pl., 11. Jh.), touuingen
(dat.pl., Notker, Ps.; vgl. tuniuuangen Notker,
W.Ps.), tvwenge (14. Jh.)〉. – Mhd. tünwenge,
-wende, dununge usw.; nhd. veraltet und
mdartl. (bes. im Norden, aber früher auch
bair., s. u.) duning(e), dunung(e), dunegge usw.