Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
dubito
dubito , -avi, -atum , -are dubitare . script. et form. : tu-: Gloss. I 98,17 St.-S. partic. usu subst. : p. 1008, 5. 18 . 1 ambigere — (be)zweifeln : a gener.: α in univ.: Arbeo Corb. 43 p. 231,27 haec, ut praediximus, fieri fidelium quis -at dubitat ? Capit. reg. Franc. 228,6 qui (mentium medici) si forsitan in aliquo -verint dubitaverint eqs . Walahfr. exord. 6 p. 480,17 ab ecclesia dormientes dicuntur mortui , quia resurrecturi non -antur dubitantur . Christ. Stab. Matth. 29 ( PL 106,1359 B ) ‘forte’, adverbium -antis dubitantis . Otloh. proverb. F 64 fructum fert raro, quicquid geritur -a…