Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
dotarius
* dotarius , -a, -um . script. : to-: l. 39 . doda-: l. 48. 50 . al. 1 adi. i. q. ad dotem pertinens — die Ausstattung betreffend, Ausstattungs- : Chart. Rhen. med. I 292 p. 343,27 (a. 1017) ea (altaria) honorari aliquo decrevi (sc. archiepiscopus) munere -o dotario . Chart. Turic. 1658 qui (lricus) in eistem (sic) possessionibus ius -um dotarium , quot dicitur libgedinge, dinoscebatur habere. v. et l. 47. 2 subst.: a masc.: α qui dotem ecclesiae detinet — Inhaber des Kirchenwidums, ‘(Widen-)Maier’, ‘Widmer’ : Chart. Rhen. med. III 776 (a. 1243) cum questio verteretur inter abbatem ... et -os …