Hauptquelle · Grimm (DWB, 1854–1961)
doppelton m.
doppelton , m. wie doppellaut. wan sie (i, v) also gedruckt werden ï, ü (als echeneïs), ist ein anzeigen dz sie weder consonanten seind, noch einen dopelthon geben Kurtzer bericht von ausspraach lateinischer, frantzösischer und italiänischer wörtern ( Freiburg in Vchtlandt 1593) A 3 a .