Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
dominabilis
* dominabilis , -e . (dominari) erilis, qui domini, regnantis est — herrschaftlich, herrlich, Herrscher- : 1 in univ.: Carm. de gener. Christi 309 caro servilis Deitate probatur herilis (gloss.: id est -alis, in Christo). 385 (gloss.). Chart. archiep. Magd. 182 vestram (sc. episcopi cardinalis) -bilem amicitiam propensius rogamus (sc. electus archiepiscopus), ut eqs . Const. imp. II 424,18 hec tecum agere intendimus, Roma maxima, ... ut ... antiquissime tue sedis -bilem gloriam reassumas. Albert. M. miss. 2,4,3 p. 48 a ,37 tertius gradus est in virtute, ut de morali ... ad heroicam sive -alem …