Hauptquelle · Mittelniederdeutsches Wb.
dȫgentlich adj.
undȫgentlĩk , -dȫgentlich , adj. : lasterhaft, gewissenlos, „ Den man machmen wol heten vndogentlick De den Is vndancknamelick ” (Danske Rimkrønike 3, 7), „ Went itlich mensche is also vnmetich to den wollusten, dat he en allen volghet, vnde itwelich mensche also vnuolich vnde herde is, dat he vmme nene nicht gheuet; vnde dat is beyde vndoghentlich ” (Aegid. Rom. 29), „ Dan hefft eyn mensche dat hillighe sacramente salichlike unde werdelike untfangen, alz he van eynen undoghentliken menschen wert ghewandelt in eynen doghentliken menschen ” (Veghe 26).