Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
doctrinaliter adv.
adv. * doctrinaliter . 1 per doctrinam, modo didascalico — auf dem Wege der Belehrung, Unterweisung (spectat ad revelationem : l. 51.): Caes. Heist. Elis. I 2 p. 348,19 quam ... Deus multipliciter saturavit, hoc est spiritualiter, -r doctrinaliter et sacramentaliter. Albert. M. metaph. 1,1,8 p. 12,58 -r doctrinaliter non generatur scientia, nisi postquam iam generata est in anima docentis. 1,1,9 p. 14,50 ‘signum scientis est’ scitum suum ‘posse docere’ -r doctrinaliter per causam et rationem. v. et p. 917, 69. expressius i. q. secundum (orthodoxam) doctrinam fidei — im rechten Glauben : Chart.…